Su giru cumintzat a borta de die cun una passigiada intre sos murales de Orgòsolo, òperas chi contant lutas, memòria e identidade colletiva. A pustis, un’assàgiu ghiadu de casos, binos e licores de su logu.

Sa die si serrat cun sa chena e sa note in bidda.

Su mangianu a pustis si tzucat in fuoristrada cara a su coro de su Supramonte, intre àndalas, cuiles e funtanas, cun caminadas curtzas chi ammustrant vistas e silèntziu. Su giru s’agabbat cun su gustu traditzionale cun sos pastores.