Cantu a tenore
PRESENTATZIONE
Su cantu a tenore, in Orgòsolo, est meda prus de una forma musicale: est un’espressione colletiva chi acumpàngiat festas, adòbios, momentos de traballu e de cumpartzidura. Una pràtica bia, colada dae una generatzione a s’àtera, chi sighit a abitare sa vida de cada die de sa bidda.
In su coro de sa Barbàgia, custa forma antiga meda pigat corpus in sa boghe de sos cantores orgolesos, chi si connoschent pro su timbru fungudu e inconfundìbile chi at sinnadu s’istòria de su tenore in Sardigna. Orgòsolo est unu de sos tzentros prus de importu de custa traditzione, oe reconnota dae s’UNESCO comente Patrimòniu culturale immateriale de s’umanidade. L’est siat pro su nùmeru de cantores chi at dadu in su tempus, siat pro sa calidade e s’intensidade de sas esecutziones.
Sunt medas sas registratziones istòricas chi documentant su cantu orgolesu, dae sas primas intzisiones fatas in sos annos Chimbanta dae su CNSMP, finas a sos discos prus reghentes de sos grupos de sa bidda.
Su cantu si faghet a bator boghes: sa boghe (sa boghe solista), mesu boghe, contra e bassu. In Orgòsolo, fintzas sa mesu boghe tenet unu timbru de gùturu, chi dat a s’intreu un’armonia densa, aspra, capatze de vibrare in sa matza in antis galu de sas origras.
Su repertòriu est largu e a istratos, dae sos cantos profanos comente sa boghe a sa sèria, sa boghe lestra e su passu torrau, a sos rituales e religiosos che a sos gotzos, s’anninnia a tenore, sos atitos a tataju meu. Cada forma tenet su tempus suo, sa funtzione sua, s’alenu suo.
Ascurtare unu cantu a tenore in Orgòsolo no est petzi a assistire a un’esibitzione: est a intrare in una dimensione corale chi contat, a fundu, s’identidade de una comunidade.
FOTOGRAFIAS


AGATA IN SA MAPA



