Acarada a sa carrera printzipale de sa bidda b’at sa Crèsia de Santu Sarvadore. S’istrutura est particulare pro sa figura manna e pro su cumbinu de materiales e de volùmenes chi contant fases diferentes de sa fraigada sua.

Sa fatzada est partzida in duas partes chi si reconnoschent bene: sa parte de giosso, de perda, acollit su portale mannu de intrada e ammentat sos tratos prus traditzionales de s’architetura de su logu; sa parte de susu, prus reghente, est fata de matones rujos. In mesu s’aberit una bidriera manna cun bidros de colores chi faghet colare sa lughe a intro e dat unu tonu caente a s’ambiente. Custu cuntrastu non truncat s’armonia de s’intreu, ma ammustrat sos tramudamentos de su tempus e sos issèberos de sa comunidade.

A costàgiu de sa crèsia, una carrera minore giughet a sa cripta. Inoghe est cunservadu su corpus de sa Biada Antònia Mesina, màrtire giòvana de su sèculu XX, beatificada in su 1987.

Sa Crèsia de Santu Sarvadore oe est unu puntu tzentrale non petzi in sa vida religiosa, ma fintzas in sa memòria colletiva de Orgòsolo. Cada elementu, dae sa perda gurda a sa lughe de colore de sos bidros, agiudat a creare un’ispàtziu chi acollit, contat e invitat a sa pasada.